Yine yeni yeniden..

Blogdan vazgeçip tekrar günlüğe yazmaya karar vermiştim.Ama yine kısa sürdü ailemin bilmesini istemediğim ne kadar çok şey varmış:)Günlüğün ele geçirilebilme ihtimali bile beni korkutuyodu neyse en iyisinin blog olduğuna karar verdim.:)
Ne kadar güzeldi hayat.Üniversiteli olmak,gezmek,eğlenmek,yeni arkadaşlar,arkadaşlıklar,aşklar...Ta ki vizelere kadar.Aylardır kitap açmadığım her halimden belli.Çalışılcak çok konu çıkarılacak çok not var.Çok eksik ama az zaman var...Ne olacak benim bu halim çok merak etmekteyim..Kabus dolu günler başlıyor...Depresif Elif'e hoşgeldin diyelim...

İlk...

Yazmayalı uzun zaman olduğunu farkettim.Dersane,okul,staj,ev şu bu derken günlüğümün nerede olduğınu bile unutmuşum aslında.Neyseki aklıma blog geldi.Benim gibi dağınık biri için çok güzel:)Günlüğümü kaybetmeye son.
Kendimi bi tuhaf hissediyorum bu günelerde.İyice huysuzlaştım.Sınavın ilk aşaması bitti.Ama hala önümüz karanlık.Meslek Liseli olmak çok zor.O da yetmiyormuş gibi bir de staj var tabi.Mesleğimi seviyorum ama stajı asla:)Çook işim var çoook gidip staj dosyası doldurmalıyım yine.