Blogdan vazgeçip tekrar günlüğe yazmaya karar vermiştim.Ama yine kısa sürdü ailemin bilmesini istemediğim ne kadar çok şey varmış:)Günlüğün ele geçirilebilme ihtimali bile beni korkutuyodu neyse en iyisinin blog olduğuna karar verdim.:)
Ne kadar güzeldi hayat.Üniversiteli olmak,gezmek,eğlenmek,yeni arkadaşlar,arkadaşlıklar,aşklar...Ta ki vizelere kadar.Aylardır kitap açmadığım her halimden belli.Çalışılcak çok konu çıkarılacak çok not var.Çok eksik ama az zaman var...Ne olacak benim bu halim çok merak etmekteyim..Kabus dolu günler başlıyor...Depresif Elif'e hoşgeldin diyelim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder